Introductie
Hallo allemaal, ik ben Adam Bekkaoui. Ik ben 18 jaar en ik zit nu in het vijfde jaar van mijn VWO opleiding. Mijn boekenblog bestaat uit twee onderdelen. Allereerst een leesautobiografie, in een leesautobiografie vertel ik over wat ik in mijn leven aan leeservaringen heb gehad en wat daarvan is bijgebleven. Ik beschrijft mijn ontwikkeling als lezer en hoe mijn leessmaak zich heeft ontwikkeld. Ik ga na welke verhalen, liedjes en gedichten iets voor mij hebben betekend en waarom. Daarnaast zal ik boekverslagen schrijven over de boeken die ik de afgelopen tijd heb gelezen. De boeken die ik heb gelezen zijn: Kartonnen dozen(Tom Layone), Max Havelaar(Multatili), Vertraging(Tim Krabbé) en Het gouden ei(Tim Krabbé).
Visie op lezen
Door regelmatig een boek te lezen neemt je woordenschat toe. Doordat je je vrijer kunt uitdrukken en meer woorden en zinsconstructies kent, word je beter in taal. Een betere taalgebruik kan zorgen voor het verschil bij een belangrijke sollicitatiegesprek. Daarnaast houdt lezen je hersenen actief. Dit is vooral belangrijk voor volwassenen. Door regelmatig te lezen blijf je je brein trainen. Zo blijft je brein als het ware actief. Ook moeten we lezen voor de literatuurlijst, omdat literatuuronderwijs het leven van jonge mensen rond dezelfde leeftijd als mij verrijken. Het kan hun wereld verruimen als ze via het lezen van literatuur kennismaken met mensen, ideeën, ervaringen, situaties die buiten hun eigen leefwereld liggen. Het kan helpen om met meer begrip na te denken over levenswijzen, culturen, godsdiensten en praktijken waarover ze eerst alleen een stereotiepe hadden. Literatuur kan jonge mensen met meer inlevingsvermogen doen omgaan.
Leesautobiografie
Kleuter- en kindertijd
Het is voor mij allemaal begonnen met het doorbladeren van talloze prentenboeken, zoals die van “Winnie The Pooh” en “Pluk van de Petteflet”. 1 van mijn ouders las (bijna) elke avond voor het slapengaan een kinderboekje. Ook op de kleuterschool werd er vaak voorgelezen. Mijn favoriete prentenboeken waren ongetwijfeld die van “Nijntje”. Mijn favoriete sprookjes waren zonder twijfel “Aladdin” en “Roodkapje”. Hiervan had ik ook de films gekeken.
De basisschool
In de basisschool heb ik het meeste gelezen, vergeleken met de kleuterschool en het secundaire onderwijs. Vooral de strips van “FC De Kampioenen” waren mijn favoriet. Maar ook strips van Jommeke interesseerde me. Hierna heb ik zoals de meeste kinderen de hele reeks “Fantasia” van Geronimo Stilton gelezen. Na mijn stripverslaving, heb ik mijzelf beziggehouden met de boekenreeks:
“Het Leven van een Loser”. Dit was voor mij de grote overstap naar normale jeugdboeken. Eerst heb ik de boeken van “Galaxy Park” en “De Elfenheuvel” gelezen. Op de lagere school kwamen Luc Descamps en Guy Didelez hun boeken voorstellen, waardoor ik enkele boeken heb gekocht. In de schoolbibliotheek ging ik elke week een boek halen.
Middelbare school
Vanaf het 2 de middelbaar is mijn interesse in literatuur zwaar afgenomen. Volgens mij komt dit, enerzijds, omdat ik vanaf dan regelmatig films en series ben beginnen kijken. De stap om Netflix op te zetten is makkelijker dan naar de bibliotheek gaan. De boeken die ik heb gelezen in de 1 ste en 2 de graad waren enkel de boeken die we verplicht waren om te lezen.
Ik lees nog steeds niet in mijn vrije tijd. Ik heb dus ook geen boeken tijdens deze vakantieperiode gelezen. Ik verwacht niet dat ik meer boeken ga lezen, misschien als ik ouder en afgestudeerd ben. Ik hoop dat we voor school niet te moeilijke taken over boeken zullen krijgen, maar ik vrees ervoor.
Leesniveau:
Ik herken mezelf in het 2 de leesniveau, omdat ik wel wat leeservaring heb, maar niet zo gemotiveerd ben. Ik lees ook eerder op een herkennende manier. Ik zoek niet echt verder betekenissen achter een verhaal dat ik gelezen heb. Voor mij blijft het een verhaal.
Lievelingsboek: Het Leven van een Loser (Vette Pech) – Jeff Kinney
“Vette pech” is een boek uit de 10-delige boekenserie van “Het Leven van een Loser”. Ik heb heel de serie gelezen, maar dit boek sprong er voor mij persoonlijk uit. Ik vind dit boek het grappigste uit de hele reeks. Ik heb een boek uit deze serie gekozen, omdat deze serie, zoals eerder vermeld, voor mij de overgang was tussen strips en romans.
Boekenverslag: Kartonnen Dozen
Titelbeschrijving
Auteur: Tom Lanoye, Kartonnen dozen, Amsterdam
Uitgeverij: Prometheus
Jaar van uitgave: 1991
Inhoudsbeschrijving
In de autobiografische roman Kartonnen dozen gaat het over de eerste jeugdliefde van de hoofdpersoon, Tom Lanoye. Op volwassen leeftijd blikt hij terug op zijn jeugd en op de eerste verliefdheid. Tom groeit op als jongste kind in een gezin van vijf kinderen. Als kind trekt hij vooral op met de vier vrouwen in zijn nabije omgeving die hem hebben opgevoed: zijn oudste zus, zijn moeder, zijn peetmoeder Pit Germaine en de familievriendin Wieske. Hoewel hij dus graag met vrouwen omgaat, blijkt al snel dat de jonge Tom gevoelens heeft voor jongens.
De liefdesgeschiedenis begint als Tom op 10-jarige leeftijd meegaat op een kindervakantie die is georganiseerd door het ziekenfonds Christelijke Mutualiteiten. De reis voert naar de Ardennen (‘de gezondste plaats van Europa’). Voor Tom is het de eerste vakantie van zijn leven en het blijkt een onvergetelijke te zijn. Op de slaapzaal verblijft de jongen Z. in het bed naast hem. ’s Avonds raken ze in gesprek en de jongens blijken bij elkaar in de straat te wonen. Tom is op slag verliefd. Hij heeft nog nooit zo’n mooie jongen gezien. Tom verbaast zich er vooral over hoeveel ze op elkaar lijken en dat trekt hem juist tot hem aan. Er is hier vooral sprake van broederschap, veel meer dan liefde. Eenmaal thuis verliezen ze elkaar uit het oog, totdat ze bij elkaar in de klas komen op de middelbare school Het Kot.
Op de middelbare school zitten Tom en Z. op de eerste bank naast elkaar gedurende de volledige zes schooljaren. Ze raken erg goed met elkaar bevriend, ze fietsen samen van en naar school en tijdens de les wisselen ze geheimschrift uit. Tom is stapelverliefd, maar hij onderneemt geen stappen. De liefde speelt zich voornamelijk in zijn gedachten en fantasieën af. Tom maakt kennis met zijn seksualiteit en eigen lichaam en uit zijn onbeantwoorde verlangen naar Z. door zelfbevrediging. – dat uiteindelijk een soort obsessie begint te worden als hij het op iedere mogelijke plek wil doen. Als Tom en Z. 14 jaar oud zijn gaan ze voor de tweede keer op vakantie met het ziekenfonds, ditmaal naar de Zwitserse Alpen. Daar dagen ze elkaar uit en onder het mom van ‘onschuldig kinderspel’ kussen ze elkaar. Tom durft nog steeds niet te vertellen dat hij verliefd is uit angst voor afwijzing.
In de bovenbouw raakt Tom geïnspireerd door zijn docent Nederlands, Mussolini. Als opdracht moeten de leerlingen een kort verhaal schrijven. Tom schrijft een verhuld verhaal over zijn verliefdheid. De docent is onder de indruk en merkt op dat hij kan schrijven. Dit is het prille begin van zijn schrijverschap. Tom weet bij de directie van de school af te dwingen dat de examenreis naar Griekenland zal gaan in plaats van naar Rome. Het is de derde reis die hij onderneemt samen met Z. Er is iets fout gegaan met het boeken van de accommodatie, waardoor de jongens in tweepersoonskamers moeten verblijven. Tom mag samen met Z. op een kamer. In Griekenland ontvouwt de liefdesgeschiedenis zich pas echt. ’s Avonds in bed spreken de jongens in het algemeen over hun seksuele verlangens. Tom interpreteert dit als een aanwijzing dat de liefde wederzijds is. De volgende nacht eindigen ze bij elkaar in bed. Ze kussen, ze strelen, ze bijten – maar als Tom overgaat tot orale seks loopt Z. weg en vraagt hij een andere kamer aan. In de daaropvolgende dagen praten de jongens niet met elkaar en Tom wil niet dat de afwijzing hardop wordt uitgesproken. Op de laatste schooldag voor de eindexamens komt het hoge woord eruit en zegt Z. tegen Tom dat hij niet op jongens valt. Tom blijft achter met een gebroken hart, dat volgens hem ook de symptomatische oorzaak is geweest voor de blindedarmontsteking die daarop volgde.
In de daaropvolgende tijd vindt Tom het moeilijk om uit de buurt van Z. te blijven. Hij meld zich aan bij de turnvereniging om hem te kunnen blijven zien. Ze blijven bevriend, maar op den duur kan Tom er niet meer tegen om telkens geconfronteerd te worden met de onbereikbare liefde. Hij besluit dan ook om definitief afscheid te nemen. Voor een laatste keer gaat Tom, hij is inmiddels 17 jaar, naar Z. om een laatste afscheidskus. Deze krijgt hij echter niet. Dit is het einde van de liefdesgeschiedenis.
Het verhaal eindigt met een hoofdstuk dat Tom richt aan zijn jeugdliefde Z. Hij geeft aan dat hij nooit helemaal over zijn eerste liefde is heen gekomen en dat hij nog vaak aan Z. denkt na al die jaren. Er is geen grotere muze geweest voor de schrijver dan hij. Inmiddels heeft Z. een vrouw en kinderen, en ook Tom is getrouwd en heeft zijn schrijverschap waargemaakt.
Personages
Tom Lanoye
De auteur, Tom Lanoye, heeft zijn jongere ‘ik’ opgevoerd als hoofdpersonage van zijn autobiografische roman. Er worden verschillende jeugdherinneringen verteld waarin Tom tussen de 8 en 17 jaar oud is. Hij is klein, heeft zwart en krullerig haar en draagt een ziekenfondsbrilletje. Het karakter van Tom is onzeker, gevoelig en introvert. Hij is meer een denker dan een doener en er zijn meer gedachten en fantasieën dan daden. Hij is het het laatste kind, een nakomertje, in een gezin van vijf en staat daarom vaak in het middelpunt van de aandacht. Met de vrouwelijke familieleden kan hij beter opschieten dan met de mannelijke. Op de middelbare school is Tom assertief, leergierig en zelfs een beetje betweterig. Als tiener ontdekt hij de seksualiteit en zijn homoseksuele geaardheid en slaat aan het experimenteren.
Z.
Z. is de jeugdliefde van de hoofdpersoon Tom. Qua uiterlijk lijken zij zo erg op elkaar, dat ze broers hadden kunnen zijn. In tegenstelling tot Tom heeft Z. geen krullen en hij draagt geen bril. Z. is erg sportief en heeft een atletisch lichaam. In tegenstelling tot Tom is hij twijfelachtiger over zijn seksuele geaardheid. Hij weet niet zeker of hij op jongens of op meisjes valt. Voor Lanoye is Z. een muze geweest voor het schrijven.
Motieven
Reizen
De ontwikkeling van de liefde tussen Tom en Z. wordt bepaald door drie reizen. De eerste reis is een groepsreis voor kinderen met het ziekenfonds naar de Ardennen en op deze reis ontmoeten Tom en Z. elkaar voor het eerst. De tweede reis is vier jaar later, opnieuw met het ziekenfonds, naar de Zwitserse Alpen. Tijdens deze reis groeit de spanning tussenbeide en geven zij elkaar voor het eerst een kus op de wang en lippen. De laatste reis is de examenreis naar Griekenland. Daar is er voor het eerst seksueel contact en besluit Z. vervolgens een einde te maken aan de liefdesrelatie. Het verhaal zelf is ook een reis, namelijk een reis door de tijd (of jeugd van de hoofdpersoon).
Seksualiteit
Tom is een puber als hij zijn seksualiteit begint te verkennen. Het begint met zelfbevrediging, waar hij veel mee experimenteert en waar hij ook geobsedeerd door raakt om uiting te geven aan zijn (seksuele) gevoelens. Hij heeft ook geregeld seksuele fantasieën over zijn jeugdliefde Z. Op de examenreis naar Griekenland heeft Tom voor het eerst seksueel contact met een andere jongen: ze zoenen, raken elkaar lijf aan en hij onderneemt een poging tot orale seks.
Jeugdherinneringen
De verteller (de schrijver) haalt herinneringen op uit zijn jeugd, meer specifiek rond de periode van zijn achtste tot zijn zeventiende jaar. De jeugdherinnering aan zijn eerste liefde staat centraal, maar jeugdherinneringen aan zijn familie worden ook opgehaald.
Puberteit
De jeugdherinneringen die de verteller ophaalt, voeren terug naar de puberjaren tijdens de middelbare schooltijd. De eerste keer verliefd worden en het ontdekken van de seksualiteit zijn dingen die typisch zijn voor de puberteit.
Puberteit
De jeugdherinneringen die de verteller ophaalt, voeren terug naar de puberjaren tijdens de middelbare schooltijd. De eerste keer verliefd worden en het ontdekken van de seksualiteit zijn dingen die typisch zijn voor de puberteit.
Schrijverschap
Hoewel de jeugdliefde het belangrijkste onderwerp van de roman vormt, gaat het ook over het beginnend schrijverschap van Tom Lanoye. Er wordt beschreven dat Tom altijd al het gevoel had dat hij een schrijver was. De eerste concrete aanzet wordt gegeven door zijn docent Nederlands, Mussolini, die tevens een gewaardeerd dichter is. Tom moet een kort verhaal schrijven. Hij is niet trots op het resultaat, maar zijn docent geeft hem wel een compliment dat hij kan schrijven. Het is bekend dat Tom Lanoye uiteindelijk is uitgegroeid tot een van de grootste Vlaamse schrijvers van dit moment.
Kartonnen doos
Een concreet object dat telkens terugkeert in de roman is de kartonnen doos. Het belang van dit motief blijkt ook uit het feit dat de titel ‘kartonnen dozen’ is. De kartonnen doos staat symbool voor een opslagplaats van herinneringen. De eerste kartonnen doos die Tom bezat, was een reiskoffer voor de reis naar de Ardennen waar hij voor het eerst verliefd werd. De tweede kartonnen doos is een schoenendoos waarin hij herinneringen bewaard aan die reis (foto’s en kaarten). De derde doos is een archiefdoos met allerlei herinneringen aan de middelbare schooltijd. De vierde doos is de belangrijkste, namelijk het boek zelf dat gezien kan worden als een opslagplaats van herinneringen.
Beoordeling
Het boek leest zeer vloeiend wat al een goede waardemeter is om een boek te bekritiseren. Je wordt voldoende meegesleurd in Tom zijn wereld, hoewel er niet overdreven veel echte actie is en behalve op het moment dat Tom blijft doorvertellen over zijn leraars. Dit was dan ook het eerste, maar tegelijk ook laatste moment dat ik me heb moeten forceren om te lezen. Wat ik tof vindt, is de originele manier van Tom om zijn jeugd te beschrijven, namelijk aan de hand van kartonnen dozen die allen een bepaalde tijd, herinnering met zich meedragen. Kortom vind ik dit boek een aanprijzer!
Boekenverslag: Max Havelaar
Titelbeschrijving
Max Havelaar, of de koffij-veilingen der Nederlandsche Handel-Maatschappij
Auteur: Multatuli
Eerste druk: 17 mei 1860, drukkerij J. de Ruyter, Amsterdam.
Inhoudsbeschrijving
Het boek is in 3 delen samen te vatten. Het boek begint met Droogstoppel, hij is aan het woord en stelt zichzelf voor en vertelt wat zijn idealen zijn. Ook vertelt hij wat dingen van zijn jeugd waar hij te kennen geeft dat hij Havelaar als klasgenoot heeft gehad. In dit hoofdstuk komen Sjaalman (Havelaar) en Droogstoppel elkaar tegen. Sjaalman heeft Droogstoppel een pak met papieren mee waar dingen staan beschreven die Sjaalman heeft meegemaakt. Droogstoppel moet niets hebben van de arme Sjaalman. Later besluit hij van de papieren een boek te schrijven over de koffie cultuur. Hij krijgt hierbij hulp van Stern. (dit beslaat de hoofdstukken 1 tot en met 4)
In de hoofdstukken 9, 10 en 16 vertelt Droogstoppel dat hij al het voorgaande niet mooi vond. Hij uit zijn mening, het is de eigen schuld van de Javanen dat ze zo arm zijn. Ook heeft hij helemaal geen medelijden met de Javanen. In deze hoofdstukken komt ook de preek van Havelaar.
In het tweede deel wordt in de hoofdstukken 5 tot en met 8 verteld over Havelaar en zijn familie. Ook de Regent, Verbrugge en Duclari worden hier voorgesteld. Het hoofdstuk bevat de geschiedenis van Havelaar van het begin van zijn loopbaan als asistent-resident in Lebak. Ook komt hier de toespraak voor die Havelaar houdt voor de hoofden van Lebak.
De hoofdstukken 11 tot en met 16 gebruikt Multatuli om het etentje van Havelaar, Tine, Verbrugge en Duclari te beschrijven. Havelaar vertelt hier over zijn geschiedenis, onder andere over Sumatra. Hij geeft ook zijn mening over verschillende dingen, zoals vrouwen, kunst en Indië. Ook begint hier de strijd tegen het onrecht die Havelaar voert. De parabel van de Japanse Steehouwer komt hier ook in voor.
Personages
Max Havelaar:
Hij is een round-character en heeft eigenlijk 3 rollen in het boek. Hij komt namelijk voor als Sjaalman, Max Havelaar en Multatuli. Bij Sjaalman en Havelaar is dit direct uit het boek te halen. Sjaalman is namelijk een aan de lage wal geraakte Havelaar. Multatuli is de pseudoniem voor Eduard Douwes Dekker. Douwes Dekker heeft hetzelfde meegemaakt als Havelaar in het boek meemaakt.
Het verhaal van Sjaalman wordt in de tegenwoordige tijd verteld door Droogstoppel en Max Havelaar wordt in de verleden tijd verteld door Stern.
Havelaar is 35 jaar oud. Hij is een man van Nederlandse nationaliteit. Een citaat van zijn uiterlijk: Hij was slank, en vlug in zijn bewegingen. Buiten zijn korte en beweeglijke bovenlip, en zijn grote flauw-blauwe ogen die, (…) , iets dromerig hadden. (…) zijn blonde haren hingen sluik langs de slapen. ” ( blz 69). Havelaar is vooral kenmerkend door zijn gevoel voor rechtvaardigheid. Hij wil niemand onrecht aandoen en doet er alles aan om anderen te helpen. Dit karakter eigenschap heeft een positief punt: Hij helpt iedereen die hulp nodig heeft. Een negatief punt is dat hij zover kan gaan om mensen te helpen dat hij zelf in de problemen komt. In het boek wordt er een voorbeeld gegeven hoever hij kan gaan om mensen maar te helpen: “… doch waar anderen hulp behoefden, was hem ’t helpen, het geven een ware hartstocht.”
De lezer kan opmaken dat met ‘het geven’ geld wordt bedoeld. Een paar regels verder komt deze zin: “Acht dagen voor de geboorte van zijn kleine Max, bezat hij ’t nodige niet om ’t ijzeren wiegje te kopen waarin zijn lieveling rusten zou, en weinig tijds tevoren nog had hij de weinige versierselen zijner vrouw opgeofferd, om iemand bij te staan, die gewis in beter omstandigheden verkeerde dan hijzelf. (Beide citaten van blz. 84)
Hier lees je dat hij zijn gezin in de problemen brengt (niet met opzet, Havelaar was een goede man) doordat hij iedereen die naar hulp vraagt wil helpen.
Havelaar veranderd in de loop van het verhaal van een avontuurlijk jongeman, naar een iemand die zijn taak uiterst serieus neemt en op het eind naar een arme man die gaat schrijven om wat extra geld te verdienen.
Tine:
Havelaars vrouw, zij steunt haar man door dik en dun. Ondanks dat Max het gezin in de schulden brengt. Ze houdt erg veel van hem.
Max:
Havelaars zoontje, klein kindje, hij is een schattig ventje.
Batavus Droogstoppel:
Een laffe, egoïstische, onbeschofte koopman. Droogstoppel is een type. Droogstoppels rol in het boek is vooral om een contrast te vormen met Havelaar. De lezer kan dan de situatie hierdoor beter begrijpen.
Stern:
Hij wordt niet heel duidelijk beschreven, alleen dat hij een Duitser is en dat hij de zoon is van een zakenrelatie van Droogstoppel in Duitsland. Hij schrijft de Max Havelaar gedeeltes in het boek.
Verbrugge:
Verbrugge is de controleur van Lebak. Hij is vooral aardig, eenvoudig, hartelijk, hulpvaardig en gastvrij. Verbrugge is de ondergeschikte van Havelaar.
Duclari:
Hij wordt vooral als moedig beschreven. Hij is de eerste luitenant van Lebak. Tijdens een etentje komt de lezer te weten dat hij Havelaar in het begin een rare snuiter vindt, maar al snel kijkt hij toch wel op tegen Havelaar.
De Regent:
De inlandse regent Karta Nata Negara is erg beleefd en meegaand, maar drijft zijn eigen zin door. Doordat hij veel schulden maakt buit hij het volk uit en laat hij hen arbeid zonder betaling verrichten. Sommige inwoners van het weinig welvarende Lebak waren zo tot wanhoop gebracht, zodat ze uitweken naar naburige gebieden en Zuid-Sumatra, waar ze zich bij de opstandelingen aansloten.
Saïdjah en Adinda:
Zij spelen de hoofdrol in het verhaal van Saïdja en Adinda, waarmee Multatuli wil laten zien hoeveel onrecht de inlandse bevolking wordt aangedaan.
Opbouw
Het boek bestaat uit 20 hoofdstukken, die zijn onder te verdelen in 3 stukken, zie ook de samenvatting. De stukken lopen allemaal logisch in elkaar over.
Ook qua spanning is het boek goed opgebouwd. Er worden meerdere keren openvragen gesteld: “De lezer zal voor hij mijn boek heeft uitgelezen, even goed als Verbrugge weten waarom die zaken zo bijzonder moeilijk waren.” Een paar hoofdstukken later weet je dat met de moeilijke zaken bedoeld wordt, het vinden van getuigen tegen de regent. Omdat iedereen bang is voor de regent, is het moeilijk hem te vervolgen.
Tijd
Het verhaal speelt zich in verschillende tijden af, namelijk wanneer Havelaar nog jong is, dit is zo rond 1842. Dan rond 1856 wanneer Havelaar in Lebak zit en de verhalen die in het heden geschreven worden spelen rond 1860, nu woont de arme Havelaar in Nederland.
Helemaal chronologisch is het verhaal niet. Het bestaat uit verscheidene tijdsvertragingen, die worden veroorzaakt door de omgevingsomschrijvingen en wanneer Havelaar zijn geschiedenis vertelt. Het boek bestaat uit vele flashbacks, deze dienen om een beter beeld te krijgen van de situatie.
Eindoordeel
Het heeft me veel moeite gekost om het boek tot het einde uit te lezen. Bepaalde stukken waren voor mij zo langdradig, moeilijk leesbaar en saai geschreven, dat er geen doorkomen aan was. Pas toen ik echt al een heel stuk had gelezen begon ik een beetje plezier in het lezen te krijgen. En dan besef je ook dat bepaalde sfeertekeningen heel belangrijk zijn om je een beeld te vormen van de ruimtes en de tijd waarin het verhaal zich af speelt. Naast de saaie stukken zaten er ook wel wat mooiere stukken in, zoals bijvoorbeeld de parabel van de Japanse Steenhouwer, of spannende, de strijd tegen de Regent en wat mij het meest ontroerde was het verhaal van Saïdjah en Adinda.
Toen ik eenmaal aan de toon van het verhaal was gewend, begon ik bepaalde stukjes ook wel grappig te vinden. Zoals Droogstoppel die constant zijn naam en vestigingsplaats herhaald. Deze grappige, sarcastische stukjes komen wel vaak terug. Wat op een gegeven moment weer het gevoel op wekt, van ‘ja nu weet ik het wel’. En ik vind het ook een beetje vreemd dat een flat-character als Droogstoppel eigenlijk zo’n groot deel van het verhaal verteld. Hierdoor verslapt het verhaal een beetje.
Een stukje waarin de humor van dit boek een beetje naar voren komt is; “De koetsier klapte met de zweep, de lopers – in Europa zou men, geloof ik, zeggen ‘palfreniers’ of liever, er bestaat in Europa niets wat met deze lopers overeenkomt – die onvergelijkbare lopers dan…”
Ik kan me wel voorstellen dat Multatuli destijds heel wat stof heeft doen opwaaien, omdat er nog niet eerder geschreven werd in de spreektaal. (er werd normaal veel elitaire taal gebruikt) En omdat hij een onderwerp heeft aangesneden waar eigenlijk niet eerder over geschreven was, was zijn hoop denk ik ook om voor grote verandering te zorgen. Dit is helaas niet gelukt met dit boek.Maar wat wel vaststaat is dat het verhaal heel knap geschreven is, zo eindigde het verhaal wel een beetje zoals ik had verwacht, namelijk dat Multatuli in zijn eentje niet voor al die Javanen op kon komen om het onrecht dat hen wordt aangedaan te beëindigen. Maar wat ik wel leuk en verrassend vond, was dat Multatuli op het eind letterlijk de pen van de vertellers overneemt en zelf nog even een slotconclusie aan het verhaal geeft. Dit zorgt voor een heel verrassend effect, al vind ik niet dat dit het slot versterkt. Omdat hij alleen maar zijn doel probeert op te dringen, terwijl dat het verhaal naar mijn mening verslapt. Dus je kunt dit boek op twee manieren lezen, je kunt het zien als een mooi verhaal (als je alleen op het verhaal zelf focust) of als een protest (en dit wordt je eigenlijk wel een beetje opgedrongen). Ik denk dat het mooier zou zijn geweest als Multatuli zijn verhaal had verteld, zoals het is gebeurd en daarbij niet zo aan zou dringen op de veranderingen die hij graag zou zien. Ik denk dat dan juist des te meer mensen het met hem eens zouden zijn. Ze zouden die conclusie zelf wel trekken en Multatuli zou waarschijnlijk meer bereiken met zijn boek.
Al met al is het dus wel een mooi boek, maar omdat het mij zoveel moeite en tijd heeft gekost staat het niet in mijn lijst met aanraders. Toch ben ik blij dat ik het gelezen heb, omdat het boek voor de Nederlandse literatuur veel betekend heeft en dat het denk ik gewoon een stukje algemene ontwikkeling is dat je moet hebben.
Boekverslag Nederlands Vertraging
Titelbeschrijving
Tim Krabbé, Vertraging, Bert Bakker, Amsterdam, Tweede druk
Eerste druk: 1994
Motivering keuze
Voor Nederlands kregen we te horen dat we 4 boeken moesten lezen voor het einde van het jaar. Ik wist niet zo goed wel boek ik moest kiezen dus ik keek op lezenvoordelijst zoals onze docent had aangegeven. Daar zag ik een boek van Tim Krabbé staan. Na mijn laatste les uur ben ik naar de mediatheek gegaan en daar kwam ik dit boek tegen. Ik begon de achterkant te lezen en ik werd erg nieuwsgierig door de vrij vage beschrijving, ook was t boek niet al te dik en daarom dacht ik dit boek ga ik lezen.
Inhoudsbeschrijving
Jacques Bekker heeft meegedaan aan een reis die ‘Nederlandse cultuur voor Nederlandse emigranten’ heet. De reis is afgelopen, en hij staat op het punt om van Nieuw-Zeeland naar Amsterdam te vliegen. Het vliegtuig heeft een grote vertraging tijdens de tussenstop in Sydney.. Tijdens de vertraging is Jacques van plan om zijn oude vakantieliefde Moniek op te zoeken.
Uiteindelijk vindt hij haar. Het contact verloopt wat ongemakkelijk, omdat Moniek vaag is over wat ze gaat doen. Als ze hem vervolgens vertelt dat ze gezocht wordt door de politie, omdat ze belastingfraude gepleegd heeft, begrijp Jacques waarom ze zo’n haast met weggaan heeft. Hij besluit haar te helpen en besluit om samen naar een autohandelaar te rijden. Hier kopen ze een nieuwe auto.
Dan besluit Jacques om verder Australië te ontdekken met Moniek. Om niet herkend te worden besluiten ze beide een valse naam aan te nemen. Daarnaast vermommen ze zich zo goed mogelijk: zowel Jacques als Moniek krijgen een compleet ander uiterlijk.
Voor beide is het ontzettend moeilijk om echt vermomd te blijven. Ze weten dat ze gezocht worden. Regelmatig zien ze zichzelf terug in verschillende kranten. Niemand weet echter waar ze uithangen, en dat komt ze allebei heel erg goed uit.
Het blijft echter niet bij krantenberichten. Op een dag belanden Jacques en Moniek in een café. In het café zien ze een reportage van hunzelf op de televisie. Ze beseffen zich dondersgoed waar ze mee bezig zijn en zijn ontzettend bang om herkend te worden. Ze rekenen zo snel mogelijk af en besluiten verder te reizen naar de woestijn. In de woestijn hopen ze niemand tegen te komen.
Onderweg naar de woestijn worden de twee beroofd door twee mannen. Deze mannen hadden hun in het café herkend. De auto wordt door de twee mannen vernield, waardoor Jacques en Moniek in de woestijn vastzitten. Ze kunnen geen kant meer op. Het enige dat ze kunnen doen is zich lopend verplaatsen en hopen dat ze iemand tegen komen die hun willen helpen.
Na een tijdje hebben ze geluk. Ze komen een man, Rick, tegen die hun meeneemt. Het geluk is echter snel voorbij, want al snel heeft Rick door met wie hij te maken heeft. Rick neemt ze mee naar het huis van zijn vriendin, waardoor Jacques en Moniek terug in de bewoonde wereld zijn.
Bij de vriendin van Rick, Eileen, mogen Jacques en Moniek tegen betaling blijven slapen. Ze hebben echter nauwelijks geld, waardoor Moniek genoodzaakt is om met behulp van interviews geld bij te verdienen.
Jacques en Moniek waren in de eerste instantie erg blij dat ze bij Eileen terecht konden. Ze zijn blij dat ze een verblijf hebben. Al snel lopen de frustraties tussen Eileen en Moniek op. Deze frustraties lopen zo uit de hand, dat de twee knallende ruzie krijgen. Moniek is zo kwaad, dat ze Eileen doodschiet.
Moniek weet dat ze fout zit en dat ze nu nog een groter probleem heeft als ze opgepakt wordt door de politie. Jacques en Moniek besluiten om wederom te vluchten. Ze nemen de jeep van Rick mee. Ze weten een huisje midden in de woestijn te huren, waar ze maandenlang veilig kunnen wonen.
Op een dag krijgen ze echter een brief waarin staat dat het huis afgebroken zal worden. Jacques en Moniek moeten dus weer opzoek naar een nieuwe woning. Jacques is het zat, en besluit tegen de zin van Moniek in, terug te keren naar Nederland.
Moniek is het hier echter niet mee eens, en bedreigt Jacques meerdere keren met een pistool. Ze manipuleert hem, in de hoop dat hij niet vertrekt. Ze speelt in op zijn gevoelens en vertelt hem dat ze alleen maar contact met hem wilde om een vriendin van haar jaloers te maken.
Jacques blijft echter bij zijn punt en vertelt haar dat hij hoe dan ook terug naar Nederland gaat. Op dat moment is Moniek het zat en ziet ze geen andere uitweg meer dan haarzelf dood te schieten. Jacques schrikt enorm, en besluit om het lijk van Moniek onmiddellijk ergens neer te leggen. Op deze plek wordt hij vervolgens opgepakt door de politie.
Personages
Jacques Bekker:
Jacques Bekker is de 47-jarige hoofdpersoon van het verhaal. Hij woont in Amsterdam en heeft al jaren een relatie met de 27-jarige Sonja. Jacques is een echte gevoelsman, hij neemt zijn beslissingen door zijn gevoel te volgen. Als zijn tussenlanding op Sydney een gigantische vertraging heeft, zegt zijn gevoel hem dat hij zijn oude jeugdliefde Moniek op kan zoeken. Hij besluit zijn gevoel achterna te gaan en komt erachter dat het klopt: op het vliegveld ontmoet hij Moniek. Verder is Jacques een nette en aardige man, die veel voor anderen over heeft.
Moniek Illegemens:
Moniek Illegemens is de oude jeugdliefde van Jacques Bekker. Ze is erg bazig en egoïstisch en heeft het liefste dat anderen naar haar luisteren. Hierdoor is ze hard voor haar omgeving. Moniek is beroemd onder de naam ‘Madame Twenty’, een succesvol merk dat veel verschillende soorten sport- en vrijetijdskleding verkoopt.
Rick:
Rick is degene die Jacques en Moniek in de woestijn helpt. Hij besluit hun mee te nemen naar zijn vriendin, waar ze voor een paar dagen onderdak kunnen vinden.
Eileen:
Eileen is de vriendin van Rick. Ze geeft Jacques en Moniek onderdak voor een paar dagen. Dit wordt haar echter niet in liefde afgenomen, want na een paar dagen wordt Eileen door Moniek doodgeschoten.
Thema, motieven en visie
Het thema van het boek is jeugdliefde. De jeugdliefde tussen Jacques en Moniek speelt een grote rol in het verhaal. Jacques en Moniek hebben in het verleden een relatie gehad. Inmiddels hebben ze allebei hun eigen leven in verschillende landen. De twee zijn elkaar echter niet vergeten, ondanks het feit dat ze inmiddels alweer allebei een andere langdurige relatie hebben. Als Jacques op Sydney een tussenlanding maakt, voelt hij dat zijn oude jeugdliefde Moniek niet ver weg kan zijn. Hij gaat naar haar op zoek. Deze poging lijkt succesvol te zijn, want al snel treffen ze elkaar. Ze besluiten om samen een tijdje bij elkaar te blijven, waardoor Jacques in alle problematiek van Moniek getrokken wordt.
Motieven:
Moord
Zowel moord als zelfmoord spelen een belangrijke rol in het verhaal. Moniek is een misdadige vrouw: zodra haar iets niet zint begint ze mensen te manipuleren en vervelende dingen te doen. In een ruzie tussen Eileen en haar besluit ze Eileen dood te schieten. Een tijdje later pleegt ze zelfmoord om Jacques te proberen te manipuleren. Ze hoopt zo dat hij niet terug naar Nederland gaat.
Macht
Moniek heeft een zekere macht over Jacques. Ze doet er alles aan om hem te manipuleren en hem in haar vreemde gedachtengang mee te krijgen. Dit lukt haar, waardoor Jacques zichzelf in de problemen werkt.
Tijdsverloop
Het verhaal is niet chronologisch er zijn er zijn veel terug blikken. Vaak gaan die terugblikken over Jacques die terug denkt aan zijn tijd in België 30 jaar geleden. Het verhaal speelt zich af in de jaren 90 maar om het hoofdstuk worden gedachtes van vroeger verteld. De vertelde tijd wordt niet verteld in t boek maar dit zal om en nabij een paar maanden zijn. De vertel tijd is 143 pagina’s.
Vertelperspectief
Het verhaal wordt verteld vanuit het personale perspectief, ook wel het hij/zij-perspectief genoemd. Als lezer lees je de gedachten en handelingen van Jacques Bekker. Hierdoor heb je t gevoel dat je helemaal in t boek zit en dat jij de hoofdpersoon bent.
Gevoelens
Dit boek gaf mij gemengde gevoelens. Als eerste vond ik het mooi om te zien dat Jacques zijn oude liefde Moniek ging bezoeken. Ik vond het jammer om te zien dat zij in de problemen zat. Ik had veel liever een romantisch verhaal gehad waarbij ze weer helemaal verliefd zouden worden op elkaar met een mooi einde ipv Jacques die opgepakt wordt door de politie. Ik vond het fijn dat het boek niet voorspelbaar was. Dat Moniek Eileen neerschoot zag ik totaal niet aankomen en dit was dan ook echt een shock. Ook had ik niet verwacht dat Jacques Moniek ging helpen aangezien zijn vriendin Sonja op hem zat te wachten in Nederland. Ik kom mezelf wel goed verplaatsen in Jacques mede door het perspectief van het verhaal. Hierdoor kreeg ik het gevoel alsof ik zelf in het verhaal zat.
Eindoordeel
Over het algemeen vond ik het een goed boek. Het was erg spannend waardoor je niet wilde afhaken of stoppen met lezen. Toen bijv Eileen en Moniek ruzie kregen wilde ik zo snel mogelijk doorlezen om te weten te komen wat er zou gebeuren. Ook eerder in het boek toen Jacques besloten had Moniek te gaan bezoeken was ik heel erg benieuwd wat haar reactie zou zijn.
Het boek was goed te volgen. Na een paar hoofdstukken had ik door dat om het hoofdstuk er een flashback komt. Dit maakte alles veel overzichtelijker.
Ik vond het fijn dat het boek niet te dik was. Hierdoor kon ik het snel en makkelijk uitlezen zonder dat het verhaal te langdradig werd. Als je van spannende verhalen houdt die niet te langdradig zijn raad ik je dit boek zeker aan.
Wat ik ook jammer vond is dat Jacques ervoor koos Moniek te gaan helpen met vluchten. Uiteindelijk draaide het boek wel hierom, maar het was niet netjes van Jacques. Zijn vriendin Sonja zat namelijk op hem te wachten in Nederland en ik kan me echt niet voorstellen hoe zij zich gevoeld moet hebben nadat ze op een Jaques stond te wachten die nooit op kwam dagen.
Ik geef dit boek een 7,5 en ik raad het iedereen aan die van spannende verhalen houdt die toch een beetje romantisch zijn.
Boekverslag Nederlands Het gouden ei
Titelbeschrijving
Tim Krabbé, Het gouden ei, Bert Bakker, Amsterdam, 1991-1998
1e druk: 1984
Motivering keuze
Voor Nederlands moeten we dit jaar 4 boeken lezen. Mijn 1e boek was vertraging van Tim Krabbé. Ik vond dit een erg prettig boek om te lezen omdat er vrij weinig moeilijke woorden in voorkwamen en het goed te volgen was. Om deze reden wilde ik nog een keer een boek van Tim Krabbé lezen. Mijn klasgenoten raadde mij Het gouden ei aan en na het zien van de dikte was mijn keuze snel gemaakt.
Inhoudsbeschrijving
Rex Hofman en Saskia Ehlvest, een stelletje, zijn onderweg naar een vakantiehuisje bij Hyères. Omdat de kilometerteller al een tijdje kapot is, moet de kilometerstand met de hand bijgehouden worden, zodat Saskia en Rex weten wanneer ze moeten tanken, dit om te voorkomen dat ze ergens langs de weg zonder benzine komen te staan. Ook deze reis is dit weer het geval, en na de kilometerstand een tijdje bijgehouden te hebben vindt Saskia het tijd om weer te gaan tanken. Ze wil het tenslotte niet nog een keer meemaken om alleen zonder benzine langs de kant te staan, terwijl Rex lopend naar een ver benzinestation moet.Als ze bij een TOTAL-benzinestation zijn, gaan ze tanken en daarna vindt Saskia het tijd om te ontspannen. Daarom gaat ze wat drankjes halen en besluit om haar angst daarna te overwinnen: zij gaat de rest van de rit rijden zodat Rex wat kan rusten. Nadat ze haar rijbewijs heeft gehaald heeft ze nooit meer gereden, dus ze vindt het eng om te gaan rijden. Als ze drankjes gaat halen in het benzinestation komt ze niet meer terug. Rex gaat haar zoeken maar nergens in het benzinestation is ze te vinden. Daarom besluit hij om naar binnen te gaan en aan het personeel te vragen of ze haar gezien hebben. Ze hebben haar wel gezien en ze is zelfs met drankjes uit het benzinestation gelopen, maar daarna hebben ze haar niet meer gezien. Rondom het benzinestation is Saskia ook niet te vinden en als Rex met de chef gepraat heeft en weer terug naar de auto gaat ziet hij iets opmerkelijks: de fietsen zijn van het dak van de auto weg. Acht jaar later is Rex met Lieneke op vakantie, een vrouw die één jaar jonger is dan Saskia. Ze vinden elkaar wel leuk en praten veel over gevoelens en ook daar komt Saskia weer naar boven. Ze is nog steeds kwijt en niemand weet wat er met haar aan de hand is en waar Saskia op dat moment is. Na een tijdje meldt iemand zich bij Rex thuis: een Frans sprekende man die beweert dat hij Raymond Lemorne heet. Hij vertelt aan Rex dat hij meer weet over de verdwijning van Saskia en hij vraagt of Rex mee wil gaan, zodat hij aan Rex uit kan leggen wat er is gebeurd. Dan krijgt Rex te horen dat Saskia dood is en dat hij de rest alleen te weten krijgt als hij hetzelfde ondergaat. Omdat Rex graag wil weten wat er is.
Saskia Ehlvest: Saskia is negen jaar jonger dan Rex. Ze heeft erg last van claustrofobie en droomde als kind zijnde dat ze gevangen zat in een Gouden Ei. Ze kon daar alleen uitkomen door tegen een andere ei aan te botsen.
Lieneke: Lieneke is de vriendin van Rex. Ze weet precies wat zich allemaal in Rex afspeelt wat betreft de verdwijning en kan daarom met hem meeleven. Ze steunt hem ook in de dingen en laat Rex voelen dat ze wel een relatie met hem aan wil. Maar ze komt er al gauw achter dat Saskia altijd tussen hen in zal blijven staan, door de nachtmerrie over Het Gouden Ei.
Adam Bekkaoui 